ประวัติวัดป่าห้วยส้มสุก

____________________________________________________________

          พื้นที่ ของหมู่บ้านเดิมเป็นพื้นที่ในเขตสัมปทานป่าไม้ของบริษัทไทยพัฒนาจำกัด เมื่อมีการยกเลิกจากการเป็นเขตสัมปทานแล้วชาวบ้านที่ทำงานให้กับบริษัทไทย พัฒนา ซึ่งเป็นชาวบ้านที่มาจากบ้านหนองก๋าย กลุ่มหนึ่งประกอบด้วย พ่อน้อยคำ นรสิงห์  นายคำ ศรีมูล  นายขัน โสรี และนายสุภา เตปา เห็นว่าพื้นที่นี้เหมาะสมต่อการทำไร่ทำนา จึงได้ทำการบุกเบิก ขุดปรับพื้นที่ราบเชิงเขา เพื่อใช้เป็นพื้นที่เพาะปลูกพืชไร่ทำนา ส่วนที่ดอนสูงใช้เป็นพื้นที่ปลูกข้าวไร่และมีการสร้างบ้านเรือนเป็นการเริ่ม ก่อตั้งหมู่บ้าน ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๐๖ เป็นต้นมา ต่อมาญาติพี่น้องของคนกลุ่มแรกดังกล่าว ก็อพยพตามมาจนมีสภาพเป็นหมู่บ้านห้วยส้มสุกจนถึงปัจจุบัน รวมทั้งหมดมีประมาณ ๕๓ หลังคาเรือน

 

          สำหรับชื่อของหมู่บ้านห้วยส้มสุก มีความเป็นมาตามตำนานกล่าวไว้ ในสมัยพุทธกาล หมู่บ้านแห่งนี้เป็นคนยาง คนมัง คนแคระ ได้ตั้งถิ่นฐานอยู่อาศัยมาก่อน คนสมัยนั้นปลูกพืชผลไม้ไว้รับประทานเลี้ยงชีพ ส่วนใหญ่ปลูกส้มกันมาก ครั้งนั้นเมื่อพระพุทธองค์เสด็จมาพร้อมหมู่สาวกประมาณ ๕๐๐ กว่ารูป เสด็จมาถึงพื้นที่แห่งนี้ปรากฎว่าส้มและผลไม้ก็สุกพอดี  ชาวบ้านจึงนำมาถวายพระพุทธเจ้า และพระสงฆ์สาวกทั้งหมดได้ฉันพอดี

 

       ลักษณะที่ตั้งวัดป่าห้วยส้มสุก เดิมเป็นวัดร้างหลังจากที่คนกลุ่มแรกอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐาน บุกเบิกพื้นที่ ทำไร่ทำนา ขยายพื้นที่กว้างขวางออกไป จนกระทั่งสำรวจพื้นที่ด้านเหนือหมู่บ้านพบว่าเป็นวัดร้าง มีวัตถุโบราณและร่องรอยต่างๆ ที่แสดงถึงสมัยโบราณ ก่อนมามีคนเข้ามาก่อสร้างวัดไว้ จนกระทั่งเวลาต่อมามีพระกัมมัฏฐานได้เดินธุดงค์ผ่านมา เพื่อจะขึ้นไปนมัสการพระพุทธบาทสี่รอย จึงได้แวะมาปักกลดภาวนาอยู่ ณ วัดร้างห้วยส้มสุกเป็นประจำ

 

            __________________________________________________________________________________